รีวิวเมืองเมลเบิร์นถ้าเทียบกับอังกฤษ ☕️
Wim: จริง ๆ แล้วแต่คนชอบเลยนะครับ อย่างผมเคยอยู่ลอนดอนมาช่วงหนึ่ง พอมาเมลเบิร์นแรก ๆ ก็ตกใจนิดหนึ่งว่า เออ เมืองมันชิลล์กว่าที่คิดเยอะ อย่างเรื่องความปลอดภัยก็รู้สึกต่างกันนะ ตอนอยู่ลอนดอน ถ้าเดินกลับดึก ๆ เราก็จะระวังตัวอยู่หน่อย แต่ตอนที่ผมอยู่เมลเบิร์นคือรู้สึกสบายใจกว่ามาก จะออกมาเดินตอนกลางคืนก็ไม่ได้รู้สึกกังวลเท่าไหร่แล้วเมืองมันค่อนข้างใช้ชีวิตง่าย เพราะหลายอย่างจะรวม ๆ กันอยู่แถว CBD ร้านอาหาร ร้านกาแฟ สถานที่เที่ยว อะไรต่าง ๆ มันไม่ได้กระจายไปไกลมาก ถ้าอยู่ในเมืองแล้วเป็นคนชอบเดินคือเดินได้เลย บางทีจะขึ้นรถก็รู้สึกว่า…เดินเอาก็ได้ ใกล้นิดเดียว (หัวเราะ)
แต่ถ้าถามข้อเสีย ผมว่าถ้าใครชอบเมืองที่วุ่นวายหน่อย แบบกรุงเทพฯ หรือชอบ energy แบบฮ่องกง เมลเบิร์นอาจจะไม่ค่อยใช่ เพราะมันไม่ได้มีความรู้สึกว่าทุกอย่างต้องรีบตลอดเวลา ฟีลจะช้ากว่า สบายกว่า ถ้าให้เทียบง่าย ๆ ก็อาจจะมีความเชียงใหม่อยู่หน่อย แต่ตัวเมืองก็เป็นระเบียบ ใช้ชีวิตง่าย คล้าย ๆ สิงคโปร์ในบางมุม สำหรับผมเอง บางทีก็รู้สึกเนือย ๆ ไปบ้างเหมือนกัน โดยเฉพาะช่วงกลางวันที่ไม่มีเรียน คือแบบ…วันนี้เราจะทำอะไรกับชีวิตดี (หัวเราะ)
แต่พอถึงตอนเย็นหรือเริ่มรู้ว่าควรไปไหน เมืองก็มีอะไรให้ทำเยอะกว่าที่เห็นนะครับ เพียงแต่มันไม่ได้โยนทุกอย่างใส่หน้าเราแบบกรุงเทพฯ หรือลอนดอนเท่านั้นเอง ถ้าเป็นมุมผู้ปกครอง ผมว่าก็น่าจะสบายใจได้ระดับหนึ่ง เพราะเมืองมันไม่ได้ใหญ่มาก เดินทางไม่ซับซ้อน แล้วใช้ชีวิตค่อนข้างง่ายครับ
อาหารการกินที่เมลเบิร์นเป็นยังไง 🍽
Wim: เรื่องอาหารคือดีมากจริง ๆ ใครไปที่ออสเตรเลียโดยเฉพาะเมลเบิร์น เขามีความเป็น Cuisine ที่มันดีมากจริง ๆ ผมคิดว่าน่าจะเป็นหนึ่งในที่ ๆ ดีที่สุดในโลกนะ อย่างกาแฟนี่ก็คือปกติไม่ได้กินกาแฟเยอะ แต่พอกลับมาจากเมลเบิร์นนี่คือติดกาแฟมาก มันน่าจะมีสารเสพติดน่ะ ไม่รู้ ๆ นะ แต่มันทำให้เราติดกาแฟมาก ดีมากในแง่ของคนที่ชอบคาเฟ่ ชอบบรรยากาศติสท์ ๆ Bohemian มีที่ถ่ายรูปสวย ๆ อะไรแบบนี้ เหมือนทรงวาดในเวอร์ชั่นที่ดีที่สุดน่ะ ทรงวาดในเวอร์ชั่นที่เจริญแล้วที่สุด อะไรแบบนี้ (หัวเราะ)
ความแตกต่างของเมือง Melbourne คืออะไร
Wim: เมืองก็มีกลิ่นเฉพาะของมันนะ มีพวกต้นไม้ที่เราไม่เคยเห็น อย่างต้นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่ใหญ่เท่ารถบรรทุกอยู่ในสวน ทุกที่ในสวนเขาจะเน้นต้นไม้มาก และมันสวยมากจริง ๆ อยากให้ทุกคนลองไปดู แล้วที่เมลเบิร์นนอกจากจะเป็น Garden City ที่เป็นเมืองต้นไม้แล้วก็ยังติดทะเลอีก มันจะมีหาดดัง ๆ อย่าง St Kilda Beach ซึ่งเดี๋ยวนี้เทรนด์ออกกำลังกายกำลังมาใช่มั้ย คนก็ออกไปวิ่งกัน ตอนนั้นในไทยยังไม่มีเทรนด์ออกกำลังกายกันเท่านี้ แต่ที่ออสเตรเลียตอนนั้นคือดังมาก ถ้าใครชอบแล้วไปก็น่าจะ Happy มาก
สนใจเรียนต่อปริญญาโทที่ The University of Melbourne ปรึกษาพี่ ๆ Hands On ฟรีทุกขั้นตอน คลิก
อยู่เมลเบิร์นเที่ยวที่ไหนบ้าง
Wim: อีกเรื่องหนึ่งที่คนอาจจะไม่ค่อยรีวิวกันก็คือ ผมเป็นคนชอบสังสรรค์มาก แบบมาก ๆ แบบมากที่สุดตอนอยู่อังกฤษ เพราะฉะนั้นตอนมาเมลเบิร์นแรก ๆ ก็แอบคิดว่า เออ เมืองนี้เราน่าจะเหงานะ มันดูเรียบร้อยเกินไปนิด คนก็ปิกนิกกัน วิ่งกัน ดื่มกาแฟกันอย่างมีคุณภาพชีวิต เราก็เริ่มรู้สึกว่า หรือเราต้องโตแล้วจริง ๆ (หัวเราะ)
แต่พอเจอกลุ่มเพื่อนที่ใช่เท่านั้นแหละ เมืองมันเปิดอีกด้านเลย แล้วเป็นด้านที่มีเสน่ห์มาก มันมีความ Bohemian แบบไม่ต้องประกาศตัว คือเดินเข้าไปตามตรอกเล็ก ๆ คล้ายเยาวราช เจอร้านอาหารสวย ๆ แทรกอยู่เป็นระยะ บางร้านดูเหมือนตั้งใจซ่อนมากกว่าตั้งใจขาย แต่พอเข้าไปแล้วคือโต๊ะเต็ม แสงดี เพลงดี คนแต่งตัวดี แล้วมื้อเย็นที่ควรจะจบสองทุ่มก็มีภาคต่อโดยไม่ได้นัดหมาย
บางที่ข้างนอกดูธรรมดามาก ถึงขั้นเหมือนลานจอดรถที่เราน่าจะเดินผ่านไป แต่เปิดประตูเข้าไป อ้าว มีร้านอยู่ข้างใน เดินลงไปอีก อ้าว มีอีกชั้น แล้วลงไปอีกก็ยังมีอีก คือเมลเบิร์นมีความสามารถพิเศษในการทำให้เราสงสัยว่า ตกลงเมืองนี้สร้างลงไปใต้ดินกี่ชั้นกันแน่ (หัวเราะ)
แล้วบรรยากาศมันหลากหลายมาก ตั้งแต่มื้อเย็นร้านสวย ๆ นั่งยาวไปจนดึก ไปนั่งกันริมหาด หรือบางคืนก็ออกเรือกัน คือถ้าเจอคนถูกกลุ่ม เมลเบิร์นเป็นเมืองที่ชวนออกจากบ้านเก่งมาก เก่งจนบางทีก็ต้องเตือนตัวเองเบา ๆ ว่า เรามาที่นี่เพื่อเรียนด้วยนะ (ยิ้ม)
ได้ใช้ชีวิตคุ้มมาก เรียนก็หนัก เที่ยวก็หนัก
Wim: ก็จริงครับ (หัวเราะ) เพื่อนหลายคนก็ยังงง ๆ อยู่เลยว่า ห๊ะ จบมาได้ยังไง คือมันก็มีหลายครั้งนะที่ต้องเลือกว่า เออ วันนี้จะกลับไปอ่านหนังสือ หรือจะออกไปกับเพื่อน แล้วส่วนใหญ่ก็…ออกครับ (หัวเราะ) ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก รู้สึกว่าไหน ๆ มาอยู่ตรงนี้แล้วก็อยากใช้ชีวิตให้เต็มที่ด้วย
มันก็เลยค่อนข้างเหนื่อยนิดหนึ่ง เพราะเรียนก็ต้องเรียน แล้วเมืองมันก็มีอะไรให้ทำเยอะกว่าที่คิด ร้านอาหารสวย ๆ ก็เยอะ แล้วบางทีเริ่มจากกินข้าวธรรมดา ๆ สุดท้ายก็ยาวไปอีก เพราะฉะนั้นถ้าใครจะมาเมลเบิร์นก็อย่าเพิ่งโดนภาพเมืองน่ารัก ๆ หลอกนะครับ เห็นคนปิกนิก วิ่ง กินกาแฟกัน ดูสงบมาก แต่จริง ๆ ถ้ารู้ว่าจะไปไหน มันสนุกมาก มีอะไรให้ทำเยอะกว่าที่เห็นครับ (ยิ้ม)
ปกติเมืองปิดไวมากเลย ปาร์ตี้เขาเปิดถึงกี่โมง
Wim: ถึง Grocery หรือร้านค้าจะปิด 1 ทุ่ม แต่ผับปิดตี 4 ครับ (หัวเราะ) ถ้าเราจะเที่ยวเราต้องไม่อยู่ใน CBD คือต้องออกไปนอกเมืองหน่อย ซึ่งก็จะมีโซนแบบนี้เยอะแยะเลยครับ
แล้วเดินทางในช่วงเวลาดึก ๆ ยังไง รถสาธารณะปิดหมด
Wim: ผมไม่ใช้ Public ครับ (หัวเราะ) ผมใช้ Uber ตลอดเลย เพราะว่าพวก Bus Station มันปิด
การใช้จ่ายของเราที่เมลเบิร์นเป็นยังไง
Wim: ผมเที่ยวเยอะมากจริง ๆ ตอนนั้น (หัวเราะ) ผมเป็นคนทานข้าวนอกบ้านทุกวัน ไม่ทำกับข้าวเองมันก็อาจจะเยอะ แต่พูดในแง่ของเพื่อนดีกว่าว่าอย่างเพื่อนที่เขาได้ทุนรัฐบาลไปเรียนอย่างนี้ เขาก็มักจะพูดกันว่าจ่ายเงินสมเหตุสมผล เพราะว่าทุกอย่างมันไม่ได้แพงมาก คุณภาพชีวิตที่ได้มาก็ค่อนข้างดี ถ้าเราไม่ได้กิน Fine Dining ทุกวัน ทำอาหารทานเองมันก็มี Queen Victoria Market อยู่ใกล้ ๆ เป็นสวรรค์ของนักศึกษาที่ทำอาหารด้วยวัตถุดิบที่ดีมาก ๆ สดมาก ๆ แต่ราคาถูก ส่วนค่า Transportation ก็ฟรีสำหรับในเมือง ไม่เหมือนอังกฤษที่ 1 สถานี 400 บาท อะไรแบบนี้ (หัวเราะ) จะมีแพงก็แพงกาแฟ เพราะมันอร่อย วันหนึ่งกินได้หลายแก้ว



















